docuin productie Die ellende is een goudmijn beschrijving
De documentaire 'Die ellende is een goudmijn' laat zien hoe de topmusicus Han de Vries zijn grenzen verlegt naar de beeldende kunst om zijn door de oorlog getraumatiseerde jeugd te verwerken.

Han de Vries was de nestor van de Nederlandse school der hoboïsten en speelde op alle grote concertpodia ter wereld, won de Prix d’Exellence en twee Edisons. De boog was 42 jaar tot het uiterste gespannen, maar nu hij is gestopt heeft hij eindelijk tijd om te ontdekken wie hij zelf is. Met het schilderen komt heel “dat tranendal” uit zijn jeugd naar boven en snakt hij er naar ook als schilder serieus te worden genomen. Hij vindt het een hele prestatie dat hij toch wat bereikt heeft "na die totale misère" die hij in zijn jeugd meemaakte: "een vader die hartstikke gek uit een concentratiekamp terugkwam", die toen zijn zoon 17 was verongelukte, en een moeder die "voortdurend in psychiatrische instellingen zat".

In ‘Die ellende is een goudmijn’ kijken we met Han de Vries naar de paradoxen van zijn bestaan en proberen te ontdekken wie hij werkelijk is. Han de Vries schildert met dezelfde toewijding en nauwkeurigheid als waarmee hij hobo speelde. Naarmate de film vordert ontdekken we de donkere kanten in de persoonlijkheid van De Vries: achter de levensgenieter en de beroemde topmuzikant schuilt iemand die worstelt met de zaken die hem gevormd hebben. Waarom heeft De Vries de behoefte zichzelf te ontdekken en dat ook aan de wereld te tonen?

‘Die ellende is een goudmijn’ is een film van Hans Polak en een coproductie met de Joodse Omroep en Stichting Beter Beeld, financieel ondersteund door het VSB Fonds en het CoBO Fonds